
Wygenerowane przez AI
Culurgiones — sardyńskie pierożki z ziemniakami, pecorino i miętą
Zaloguj się lub załóż konto, aby zapisać przepis.
Źródło: https://recipheon.com/pl/przepisy/obiady/culurgiones-sardynskie-pierozki-z-ziemniakami-pecorino-i-mieta
O przepisie
Culurgiones to sardyńskie pierożki z delikatnym farszem ziemniaczanym, owczym pecorino i świeżą miętą. Ich znak rozpoznawczy stanowi splot spighitta, przypominający kłos zboża. Ciasto z semoliny i mąki pszennej musi odpocząć, aby dało się cienko rozwałkować i zamknąć bez pękania. Farsz powinien być chłodny i zwarty, a brzegi krążków czyste. Naprzemienne podwijanie ciasta wymaga chwili cierpliwości, ale pomaga szczelnie zamknąć nadzienie. Pierożki gotuje się łagodnie, a następnie podaje z prostym sosem pomidorowym i niewielką ilością pecorino. Przepis daje około 28–32 dużych sztuk, czyli cztery porcje.
Składniki
Ciasto bez jajek
150 g suchej semoliny z pszenicy durum, drobno mielonej (semola rimacinata)
120 g mąki pszennej typu 00 lub 450 — 100 g do ciasta i do 20 g do podsypywania
130 ml letniej wody do ciasta
Farsz i ser do podania
600 g surowych mączystych ziemniaków, masa po obraniu
140 g owczego pecorino sardo semistagionato, masa bez skórki — 120 g do farszu i 20 g do podania
6 g świeżych liści mięty, bez twardych łodyg
Sos i pozostałe składniki
500 g passaty pomidorowej bez dodatków
8 g czosnku, masa po obraniu — 4 g do farszu i 4 g do sosu
40 ml oliwy — 10 ml do ciasta, 15 ml do farszu i 15 ml do sosu
22 g drobnej soli — 2 g do ciasta, do 2 g do sosu i 18 g do wody na pierożki
0,5 g mielonego czarnego pieprzu do sosu
4,5 l wody do gotowania — 1,5 l do ziemniaków i 3 l do pierożków; niemal cała zostanie odlana
Kroki
Ziemniaki pokrój w duże, podobne kawałki i włóż do garnka z 1,5 l zimnej niesolonej wody. Doprowadź do wrzenia i gotuj łagodnie przez około 20–25 minut, aż będą miękkie. Dokładnie odcedź, odstaw na minutę do odparowania, następnie przeciśnij przez praskę lub starannie utłucz. Nie dodawaj mleka ani masła. Rozłóż w szerokiej misce, aby zaczęły stygnąć.
Połącz semolinę, 100 g mąki pszennej i 2 g soli. Dodaj 130 ml letniej wody oraz 10 ml oliwy. Wyrabiaj przez 8–10 minut, aż powstanie gładkie, sprężyste ciasto, dość zwarte, lecz bez suchych okruszków. Przykryj szczelnie miską lub folią i pozostaw na co najmniej 30 minut. Pozostała mąka służy jedynie oszczędnemu podsypywaniu podczas wałkowania.
Drobno posiekaj czosnek i liście mięty, a ser zetrzyj. Na małej patelni ogrzej 15 ml oliwy z 4 g czosnku przez około minutę na małym ogniu, bez zrumienienia. Całą oliwę wraz z czosnkiem dodaj do ziemniaków. Gdy masa będzie tylko letnia, wmieszaj miętę i 120 g sera. Pozostaw do całkowitego ostygnięcia, około 20–30 minut; możesz rozłożyć ją cieńszą warstwą. Gotowy farsz ma być zwarty, bez wolnego płynu. Farszu dodatkowo nie sól: wyrazistość zapewnia pecorino.
W szerokim rondlu ogrzej pozostałe 15 ml oliwy z pozostałymi 4 g czosnku przez około minutę na małym ogniu. Wlej passatę, dodaj pieprz i gotuj łagodnie przez 15–20 minut, od czasu do czasu mieszając, aż sos lekko zgęstnieje. Dopraw potrzebną częścią pozostawionych 2 g soli. Czosnek i cały sos pozostają w potrawie; przed podaniem podgrzej go ponownie.
Ciasto podziel na cztery części; trzy trzymaj pod przykryciem. Pierwszą rozwałkuj na grubość około 1,5 mm, używając tylko odrobiny mąki do podsypania. Wycinaj krążki o średnicy około 9 cm. Na środku każdego ułóż niewielką łyżkę farszu, około 20–25 g, formując podłużny wałeczek i pozostawiając czysty rant. Nie posypuj mąką brzegów do sklejania. Pracuj po 2–3 krążki, napełniając i od razu zamykając je sposobem z następnego kroku, aby brzegi nie obsychały. Ścinki od razu zagnieć i odłóż pod przykrycie do ponownego wałkowania; nie pozwól im wyschnąć.
Ułóż krążek z farszem w lekko złożonej dłoni. Złącz oba brzegi przy jednym końcu, tworząc mały czubek. Chwyć niewielki fragment prawego brzegu, podwiń go do środka i dociśnij do lewej strony. Następnie podwiń mały fragment lewego brzegu i dociśnij po prawej. Powtarzaj naprzemiennie, przesuwając się wzdłuż farszu: kolejne zakładki powinny lekko na siebie zachodzić jak kłos. Delikatnie wypychaj powietrze ku jeszcze otwartemu końcowi, a na koniec szczelnie go zaciśnij. Tak zużyj całe ciasto i farsz, także ponownie rozwałkowane ścinki; otrzymasz około 28–32 sztuk. Odkładaj na lekko oprószoną mąką tacę, bez stykania się, i luźno przykryj czystą ściereczką.
W szerokim garnku zagotuj 3 l wody z 18 g soli, następnie zmniejsz ogień, aby woda tylko łagodnie wrzała. Gotuj pierożki w dwóch lub trzech partiach, bez przepełnienia, przez około 5–6 minut od włożenia; samo wypłynięcie nie wystarcza. Pod koniec pierwszej partii sprawdź jeden pierożek: także przy splocie ciasto powinno być miękkie, bez surowej, mącznej warstwy. W razie potrzeby gotuj minutę dłużej. Wyjmuj łyżką cedzakową, dobrze odsączaj i delikatnie układaj w ciepłym sosie, bez potrząsania patelnią. Jeśli sos nadmiernie zgęstniał, rozprowadź go 2–3 łyżkami wody z gotowania, maksymalnie około 50 ml; resztę kąpieli wylej. Rozdziel cały sos i pierożki na cztery porcje, posyp pozostałymi 20 g sera i podawaj.
Szacowane makro
Oceń ten przepis
0 ocen
Komentarze