Ontdek recepten en deel je eigen gerechten

Karydopita is een Griekse walnotencake die na het bakken met aromatische siroop wordt doordrenkt. Deze thuisversie is gemaakt met eieren, boter en witte bloem, met kaneel en citroen als smaakmakers. Fijne walnootkruimels blijven merkbaar in de vochtige, zachte binnenkant. Goed opgeklopte eieren en het rustig doorspatelen van de andere ingrediënten houden het mengsel luchtig. Hier gaat hete siroop over de nog warme cake, waarna hij tijd nodig heeft om gelijkmatig door te trekken en af te koelen. De vierkante vorm geeft twaalf kleine porties, geserveerd zonder room en extra glazuur.

Castagnaccio is een lage, compacte cake uit de Toscaanse traditie, waarvan de smaak vooral van kastanjemeel komt. Rozijnen geven fruitige zoetheid, pijnboompitten een lichte beet en rozemarijn een uitgesproken aroma. In deze thuisversie zit geen toegevoegde suiker of rijsmiddel: de cake blijft vochtig en stevig in plaats van als een biscuitcake te rijzen. Een dunne laag in een brede vorm is belangrijk, net als stoppen met bakken zodra er fijne barstjes in het oppervlak verschijnen. Snijd de afgekoelde cake in acht porties en serveer zonder extra room om de kenmerkende kastanjesmaak te behouden.

Seadas zijn Sardijnse pasteitjes van dun, krokant deeg, gevuld met milde schapenkaas en geurige citroenrasp. Na het frituren serveer je ze nog warm met honing, die de lichtzure smaak van de vulling in evenwicht brengt. Het deeg van fijn durumgries en reuzel moet rusten, terwijl de verwarmde kaas vóór het sluiten gevormd en goed gekoeld moet worden. Zo maak je gemakkelijker een dunne buitenkant en een goed gesloten rand. Deze thuisversie levert twaalf kleine stuks op, dus zes porties van twee pasteitjes. Kies verse kaas die geschikt is om te smelten; harde, lang gerijpte pecorino geeft niet dezelfde vulling.

Yemas de Santa Teresa zijn kleine Spaanse zoetigheden die met Ávila worden geassocieerd. De binnenkant bestaat uit een zachte, gekookte eidooiermassa met suikersiroop, bedekt met een dun laagje poedersuiker. Rustig verwarmen en voortdurend roeren zijn belangrijk: de massa moet indikken, glad blijven en van de zijkanten van de steelpan loskomen. Pas na goed koelen kun je er kleine balletjes van maken. Voor deze eenvoudige thuisversie heb je vier ingrediënten en een kleine pan met dikke bodem nodig. Je vormt twaalf stuks, dus zes porties van twee balletjes. Serveer in kleine papieren vormpjes, zonder extra saus of room.

Xuixo is Catalaans gebak uit Girona: langwerpig, gefrituurd en bedekt met fijne suikerkristallen, met dikke banketbakkersroom vanbinnen. De kenmerkende buitenkant ontstaat uit gistdeeg waarin koele boter wordt opgesloten en dat daarna meermaals wordt uitgerold en gevouwen. In deze thuisversie helpen drie vouwen in tweeën met koelkastpauzes om fijne laagjes te behouden. De vulling maak je van melk, eidooiers en maiszetmeel met een beetje citroenrasp. De room moet koud zijn en de uiteinden goed gesloten voordat het gebak voor de laatste keer rijst en wordt gefrituurd. De hele hoeveelheid levert twaalf xuixos op, één per portie. Plan een rustige dag voor het koelen en rijzen; de room koelt terwijl je het deeg bereidt.

Paparajotes zijn een dessert uit Murcia van luchtig, gefrituurd beslag rond een heel citroenblad. Het blad geeft vorm en citroenaroma, maar is niet bedoeld om op te eten: haal het er helemaal uit voordat je het omhulsel eet. Het beslag van melk, ei, bloem en citroenrasp rust een halfuur en wordt na het frituren door kaneelsuiker gewenteld. Serveer paparajotes nog warm, nadat ze kort zijn uitgelekt en afgekoeld. Met deze thuisportie maak je ongeveer vierentwintig stuks, of zes porties van ongeveer vier eetbare omhulsels. Het aantal hangt af van de grootte van de bladeren en de dikte van de beslaglaag. Gebruik uitsluitend verse, onbespoten citroenbladeren van een bekende herkomst voor culinair gebruik.

Casadielles zijn Asturische gebakjes met een dunne, krokante buitenkant en een vochtige vulling van walnoten, suiker en zoete anijslikeur. In deze thuisversie wordt het deeg met witte wijn, boter en eidooier drie keer gevouwen, waarna het in de koelkast rust en tot dunne vierkanten wordt uitgerold. De vulling gaat in rolletjes waarvan de uiteinden met een vork worden dichtgedrukt. Door in kleine porties te frituren ontstaat een goudbruine korst met kleine blaasjes. De warme gebakjes worden licht met suiker bestrooid en daarna afgekoeld. Je maakt ongeveer achttien stuks, of zes porties van drie rolletjes. Je hebt een kleine, hoge steelpan en een schuimspaan of tang nodig.